Wij, Anne-Mie Castelein (1946) en Lydia De Wolf (1947), zijn de gastvrouwen van het Onderweghuis.

In alle bescheidenheid hebben wij enkele jaren geleden ons Onderweghuis opengesteld voor de opvang van zorgdragers en zinzoekers.

Sindsdien zijn de oude muren van dit pand nog meer doordrenkt van aangrijpende verhalen en ervaringen van hoop en vrees, van eenzaamheid en ontmoeting, van droom en werkelijkheid, van even uitrusten en weer verder trekken.

Aarding bieden en mensen begeesteren blijven de diepe beweegredenen van onze inzet.

Wij hebben beiden professionele ervaring met het begeleiden van mensen. Toch willen wij benadrukken dat ons Onderweghuis geen crisisopvangcentrum is en geen therapie biedt.

Stilaan is een ondersteunende kring van vrienden en geïnteresseerden rondom ons ontstaan. Zij geloven in ons initiatief en helpen het mee uitbouwen. Een gemeenschapshuis kan immers maar echt goed functioneren als het door een gemeenschap gedragen wordt.

Lydia is verpleegkundige en werkte jarenlang in de palliatieve zorgverlening.

Anne-Mie is maatschappelijk werker en was lange tijd werkzaam op de dienst slachtofferonthaal bij het parket.