Joh.20,2-8 (27/12/2025)
2 Ze [Maria van Magdala] liep dus snel naar Simon Petrus
en ‘de andere leerling’ – degene die Jezus erg genegen was –
en zei hen:
“Men heeft de heer uit het graf weggenomen
en we weten niet waar ze hem hebben gebracht!”
3 Petrus en ‘de andere leerling’ gingen dus mee naar buiten,
naar het graf.
4 De twee liepen samen,
maar ‘de andere leerling’ liep wat sneller vooruit dan Petrus
en kwam zo als eerste bij het graf.
5 Voorover bukkend, zag hij de linnen doeken liggen,
maar ging niet naar binnen.
6 Nu kwam ook Simon Petrus gevolgd
en ging wel binnen in het graf.
En hij aanschouwde de linnen doeken die daar lagen.
7 De zweetdoek, die zijn hoofd had bedekt,
lag niet bij de doeken,
maar afzonderlijk opgevouwen op één plaats.
8 Nu ging ook ‘de andere leerling’,
die als eerste bij het graf was,
naar binnen.
Hij zag en vertrouwde.
Vandaag gaat het over die andere Johannes – of eigenlijk moeten we zeggen: Johannes-en, want de ‘vrome gedachten’ voegen de apostel en de evangelist wel samen, maar historisch kunnen zij niet één persoon zijn geweest. Dubbelfeest dus, van wie de tweede zichzelf wellicht wel herkende in de eerste.
Herkennen wij ons in de eerste en/of de tweede? We zijn toch alvast allemaal ‘leerling’ van Jezus! De een verkondigt misschien wat meer met ‘daden’, de ander wat meer met ‘woorden’ (als je een te vereenvoudigde opdeling mag maken tussen de apostel en de evangelist); de een wat meer ‘actief’, de ander wat meer ‘contemplatief’ (als je een te vereenvoudigde opdeling mag maken tussen ‘Petrus’ en ‘de andere leerling’, van wie vooral het vertrouwen wordt beklemtoond en (daardoor?) zijn sneller vooruit lopen). Maar leerling – en ‘ipso facto’ daardoor ook verkondiger – zijn we allemaal!
We zijn ook nog allemaal ‘Johannes’ in die zin dat zijn naam ook op ons toepasselijk is: God is genadig!
