Lc.9,7-9 (24/09/2026)

⁷      Alles wat er door Jezus gebeurde
       kwam nu ter ore aan de tetrarch Herodes.
       Hij raakte hevig verontrust
       omdat door sommigen gezegd werd
       dat Johannes [de doper] was opgestaan uit de doden.
⁸      Sommigen zeiden dat Elia [de profeet die zou terugkeren] verschenen was,
       anderen dat een van de vroegere profeten was opgestaan.
⁹      Maar Herodes zei:
       “Johannes heb ik onthoofd.
       Wie is dat dan over wie ik zulke dingen hoor?”
       En hij zocht naar een mogelijkheid om hem te zien.

Hoe komt het toch dat Jezus’ optreden onrust veroorzaakt? Hij kwam toch alleen maar goedheid verkondigen en doen?!
Het kan erop lijken dat die onrust vooral ontstond bij machthebbers, Herodes hier en de farizeeën op veel andere plaatsen. Zij leken zich in hun positie bedreigd, ook al heeft Jezus nooit ook maar enige ambitie getoond voor een openbaar ambt. Integendeel, hij hield zich eigenlijk vooral op aan de marge van de samenleving.
Maar dat mag ons niet doen verdoezelen dat die onrust ook in ons ontstaat – tenminste als we Jezus niet helemaal wegduwen (zoals Herodes een beetje later zal doen). Als wij de boodschap – getoond in zijn handelen met mensen – werkelijk toelaten, dan zal het ook bij ons een ongemakkelijk gevoel geven. Naar de marge van maatschappij of geloof gaan vergt van ons immers ook het loslaten van onze ‘macht’ die wij tersluiks halen uit wat wij menen te weten of uit de positie die wij bekleden, hoe klein ook.
Om deze weg écht te gaan, is “kijken naar Jezus” niet genoeg, we moeten hem ook daad-werkelijk willen volgen.