Lc.9,43b-45 (26/09/2026)

^43b    Allen stonden verwonderd over alles wat hij deed
       [na de genezing van een bezeten jongen],
       maar Jezus zei tot zijn leerlingen:
⁴⁴     “Knopen jullie dit goed in je oren:
       De mensenzoon moet overgeleverd worden
       in de handen van de mensen.”
⁴⁵     Maar zij begrepen deze woorden niet
       – ze waren verborgen, zodat zij ze niet bevatten –
       en durfden er hem niet naar vragen.

Wij botsen op hetzelfde contrast als de leerlingen van toen. We zien Jezus prachtige en levengevende dingen doen, en staan daar in bewondering voor en erkennen er zijn grootsheid in. ‘Logisch’ vinden we het dan onbegrijpelijk dat dit bij veel mensen weerstand oproept en zelfs tot letterlijke tegenstand leidt.
Nochtans hadden de leerlingen het toen al kunnen zien in wat er gebeurde als hij ergens onder de mensen kwam en een van zijn ‘machtige daden’ deed. Evenzeer zouden wij het kunnen zien als wij gaan kijken en luisteren – of beter nog: zelf doen – waar ‘buitenmaatse Go(e)dheid’ gebeurt. Altijd zullen we ‘simpel’ kunnen vaststellen dat dit allerlei vormen van tegenstand kent.
“De leerling staat niet boven zijn meester,” zegt Jezus elders. (Lc.6,40) Als híj het moet ervaren, waarom zouden wij er dan aan ontsnappen? Dat laatste doen wij juist vaak wél, omdat het natuurlijk lastig is die tegenstand te verdragen. Maar als wij wérkelijke volgelingen van Jezus willen zijn, dan moeten wij ons inzicht hierover openen, en met onze voorganger voor ogen, toch maar ons daarin begeven …