Mc.3,22-30 (26/01/2026)
22 De schriftgeleerden die van Jeruzalem afgekomen waren, zeiden:
“Hij heeft Beëlzebul:
door de heerser van de demonen drijft hij demonen uit!”
23 Hij riep hen bij zich
en in gelijkenissen zei hij tegen hen:
“Hoe kan een satan een satan uitdrijven?
24 Als een koninkrijk innerlijk verdeeld is,
kan het niet standhouden,
25 en als een huis innerlijk verdeeld is,
kan het niet standhouden.
26 Als nu de tegenstander [satan] opgestaan is tegen zichzelf
en innerlijk verdeeld is,
kan hij geen stand houden,
maar is zijn einde gekomen.
27 Niemand kan het huis van een sterke binnengaan
en zijn huisraad roven,
als hij niet eerst die sterke bindt.
Dan kan hij diens huis beroven.”
28 “Zeker, ik zeg jullie:
Alles zal aan de mensen vergeven worden,
alle zonden en alle godslasteringen,
hoeveel ze ook gelasterd hebben.
29 Maar wie lastert tegen de heilige Geest,
vindt in eeuwigheid geen vergeving,
maar valt onder het eeuwig oordeel.”
30 Dit [zei hij] omdat ze gezegd hadden:
Hij is bezeten van een onreine geest.
Hier geeft Jezus wel een duidelijk antwoord op de bedenkingen die de schriftgeleerden hadden bij Jezus’ onmiskenbare gezag over de demonen. En aangezien zijn redenering aan de hand van een vergelijking sluit als een bus, kunnen zij er ook niets tegenin brengen. Daarmee weten ze dus waar hij zijn gezag níet vandaan haalt. Maar waarvandaan dan wél?
Dat staat er niet, en ook elders niet. Jezus geeft daar eigenlijk nooit rechtstreeks een antwoord op. Vermoedelijk doet hij dat omdat hij wel weet dat een ‘rationeel duidelijk antwoord’ toch geen effect heeft. Het is niet omdat je iets weet, hoe duidelijk ook, dat je het ook aanvaardt. Daarom zet hij mensen aan het denken. Hij geeft hen ‘stof tot nadenken’ – altijd startend bij verwondering – en als ze zélf tot de conclusie komen, dan zullen ze het ook ‘van harte’ aanvaarden.
Jezus geeft mensen daarin de tijd én het vertrouwen. Het enige wat blijkbaar niet mag, is het simpelweg verwerpen omdat je het (nog) niet begrijpt. Dát noemt hij ‘laster tegen de heilige Geest’.
