Mt.9,14-15 (20/02/2026)
14 Toen kwamen de leerlingen van Johannes naar Jezus
en vroegen hem:
“Waarom vasten wij en de farizeeën wél,
maar vasten jouw leerlingen níet?”
15 Jezus antwoordde hen:
“De vrienden van de bruidegom kunnen toch niet treuren
zolang de bruidegom bij hen is?
Maar er zullen dagen komen
dat de bruidegom van hen is weggenomen.
Dan zullen zij vasten.”
Op Aswoensdag schreven we het al in de inleiding van het commentaar: Jazeker, “de bruidegom is van ons weggenomen”, en dat niet zozeer omdat Jezus niet meer fysiek onder ons is, maar omdat hij steeds verder weggedrongen wordt uit onze wereld. Het is zelfs niet meer ‘politiek correct’ om hem op het publieke forum een rol te laten spelen, vaak zelfs niet eens om hem te noemen! Officiële instanties hebben de mond vol van samenwerking, maar dat mag dan toch niet met iets wat Christelijk is. (Daarvan weten wij in het Onderweghuis mee te spreken!)
Hoog tijd dus om te vasten!
Zal dat de wereld veranderen?
Uiteraard niet zomaar of direct. Het zal eerder óns veranderen, waardoor wij misschien dieper Christen worden, waardoor uit ons leven iets gaat stralen wat anderen wél de moeite waard vinden! En misschien vinden wij dan de moed om te getuigen van onze vriend, de bruidegom?
