Mt. 22,1-10(-14) (11/10/2026) 

1      Daarop vertelde Jezus [aan de afgezanten van de Joodse oversten]
       opnieuw een gelijkenis:
2      “Het koninkrijk der hemelen is als een koning
       die een bruiloftsfeest houdt voor zijn zoon.
3      Hij zond zijn dienaren om de genodigden op te roepen voor het feest,
       maar zij wilden niet komen.
4      Opnieuw zond hij andere dienaren,
       met de woorden:
       “Zeg tot de genodigden:
       Mijn maaltijd is bereid,
       mijn ossen en mestvee zijn geslacht,
       alles is bereid.
       Kom toch naar het bruiloftsfeest!”
5      Maar zij trokken er zich niets van aan
       en gingen weg,
       de een naar zijn akker, een ander naar zijn handel.
6      Nog anderen grepen de dienaren vast
       en mishandelden en doodde hen.
7      Toen de koning dit hoorde,
       ontstak hij in woede.
       Hij stuurde zijn troepen
       om die moordenaars om te brengen
       en hun stad in brand te steken.
8      Vervolgens zei hij tegen zijn dienaren:
       “Het bruiloftsfeest was wel bereid,
       maar de genodigden zijn het niet waard geweest [/waren niet bereid].
9      Ga naar de wegen die uitmonden buiten de stad
       en nodig al wie je daar zult vinden uit voor het bruiloftsfeest!”
10     De dienaren trokken nu naar die buitenwegen
       en verzamelden allen die ze er vonden,
       slechten zowel als goeden,
       en de bruiloftszaal liep vol met tafelgenoten.

11    Nu kwam de koning binnen om de gasten te begroeten.
       Hij zag een man die niet gekleed was voor een bruiloftsfeest
12     en vroeg hem:
       “Waarom ben je hier binnengekomen
       als je niet gekleed bent voor het feest?”
       Hij verstomde …
13     Daarop zei de koning tegen zijn dienaren:
       “Aan handen en voeten gebonden neem je hem mee
       en werp je hem eruit,
       in de buitenste duisternis.
       Daar zal geween zijn en tandengeknars.”

14     Want velen zijn uitgenodigd,
       maar weinigen behouden.”

We kennen de vraag die uit dit Evangelie voortvloeit: Hoe ga ík om met G-ds uitnodiging voor zijn feest?
We wéten dat het feest zou zijn als alle mensen tot hun recht zouden mogen komen. We weten dat het feest zou zijn als de liefde mag regeren i.p.v. de macht of de berekening. We weten dat het feest zou zijn als G-d ‘alles in allen’ zou mogen zijn. Maar hoe gaan we om met zijn uitnodiging om daar ook iets mee te dóen? Negeren? uitvluchten zoeken? Zijn boodschappers – die zijn er vandaag zeker ook! – aan de kant schuiven?
En wat vind ik ervan als G-d zich dan maar richt naar allerlei ‘randfiguren’, waar er ongetwijfeld een paar tussen zitten bij wie ikzelf serieuze bedenkingen heb? Wil ik dáárbij horen?
Het zijn lastige vragen! We moeten dus ook niet verwonderd zijn als ‘de Joodse oversten’ het er lastig mee hadden. Maar aan wiens kant willen we staan? Aan hún kant, of aan die van Jezus? We zéggen graag: aan die van Jezus, maar dóen we dat ook?

Het onderweghuis

logo
  Het Onderweghuis
  Grote Baan 121
  2235 Hulshout
  BE47 9796 4400 0280