Kunstwerk: Elly Mondelaers

Psalm 17

Luister, Héer, geréchtigheid;
luister met áandacht naar mijn ròep.
Geef gehoor aan mijn gebèd
– geen leugen komt over mijn líppen.

Jouw ogen zíen wat récht is.
Toets Je mijn hart, péil Je mij in de nàcht,
zuiver Je mij met vuur: Je vindt nìets
– geen kwaad komt uit mijn mónd.

Ik hoed mij voor verkéerde wégen
door het Wóord dat Jij sprèekt.
Standvastig volg ik jouw spòor
opdat mijn stappen niet strúikelen.

Ik roep – wánt Jij ántwoordt.
Neig je óor – hoor mijn stèm.
Toon jouw weldàdigheid, God,
verlosser van wie schuilt in jouw hánd.

Beschut mij als je óogappel, Héer,
berg mij in de scháduw van jouw vlèugels.
Die leven zonder Jou overvàllen mij;
vijanden staan mij naar het léven.

Ze sluiten hun hart en spréken hoogmóedig.
Waar ik ook ga, ze slúiten mij ìn;
ze loeren op mij om mij nèer te werpen,
als een roofdier dat aast op zijn próoi.

Sta op, Heer, wérp hen néer,
verlos mij met krácht van jouw vìjanden.
Richt je hand tegen die stèrvelingen
die alleen op het aardse zich ríchten.

Maar ik, mijn Gód, in geréchtigheid,
ik zal jouw Áangezicht zìen;
een glìmp van Jou mag ik zien
telkens ik ontwáak.

Gezongen door zuster Godeliph (St.-Trudoabdij) en Elke Poppe (pastorale eenheid Sint-Trudo-Assebroek), met citerbegeleiding

Psalm 17 – aanzet

Opnieuw richt David (Psalmist van dienst) zich tot G-d. Het is voor hem blijkbaar de dood normaalste zaak om te pas en te onpas even bij G-d af te toetsen of zijn gedachten wel kloppen, of er inderdaad …

‘Geen leugen komt over mijn lippen’
‘Geen kwaad komt uit mijn mond’
‘Ik hoed mij voor verkeerde wegen’
‘ standvastig volg ik jouw spoor’
…

Om af te toetsen of dat wat hij in bepaalde situaties gedaan heeft inderdaad zou passen in G-ds plan. Of het klopt dat hij – zoals hij zelf oprecht meent – zuiver van hart handelde? G-d is voor hem duidelijk de ideale gesprekspartner om telkens weer tot onderscheiding te komen.
Het zal af en toe wel eens mis lopen, bij wie niet. Maar David weet dat ook dan G-d weldadig zal zijn, hem zal beschutten. Hij weet zich bij hem geborgen. Zalig gevoel moet dat zijn!
Door te reflecteren op hoe hij leeft, wat hij zegt en doet, probeert hij G-ds spoor te volgen en dit in een wereld die een ander spoor lijkt te kiezen. Een wereld die kiest voor macht en bezit, … Dat had je drieduizend jaar geleden dus ook: mensen die genoeg hebben aan ‘huisje-boompje-beestje’, en genieten van persoonlijk geluk zonder stil te staan bij de ander of na te denken of dit alles ook recht doet aan de medemens, aan de schepping, mensen die uit zijn op macht en steeds meer en meer in bezit willen nemen …
In deze Psalm spreekt iemand die aan den lijve ervaart hoeveel chaos en onrust er in het leven kan zijn, maar hij ervaart ook dat er diep in zijn hart een ijkpunt is, Iets of Iemand die ervoor zorgt dat hij overeind blijft. Het is dat ijkpunt dat hij persoonlijk aanspreekt. Hij spreekt het aan met ... Heer, gerechtigheid, God ... allemaal namen voor die Ene op wie hij met vallen en opstaan, zijn leven probeert af te stemmen.
Stap voor stap komt hij zo dichter en dichter bij dat ijkpunt, nl. het aller diepste in hem, waar het helder en rustig is, waar hij mag verwijlen bij de wonderlijke ervaring beschermd te worden. Er is dus een plek in je waar het goed toeven is, waar je op adem kunt komen en beschut wordt als G-ds oogappel.
Wie verlangt daar niet naar? David probeert erbij te komen, maar elke keer opnieuw komt de psalmist terug op die anderen, bij wie je je niet thuis voelt. Het valt niet altijd mee om mens te zijn tussen mensen die soms meer lijken op concurrenten dan op even-mensen, mensen tot wie je geen toegang krijgt...
Maar als het lastig wordt, heb je nog altijd de keuze:
Of je legt je neer bij de situatie en loopt zonder nadenken mee met de massa. Je zwijgt in alle talen en geeft er de brui aan. Je hele leven voegt zich naar wat hier en nu de norm is ...
Of je kan samen met David op zoek gaan naar die Ene, dat ijkpunt in jou. Je kan opstaan en op zoek gaan naar die andere, goddelijke leven-gevende weg …
Samen met David weten we (rationeel en uit ervaring) dat elk mensenleven noch helemaal goed noch helemaal slecht is, dat er continue een afwisseling is tussen lukken en mislukken, dat je het ene moment met G-d op weg bent met mensen die meewerken en op het andere moment met mensen die je bespotten, overrulen en tegenwerken. Het leven is nu eenmaal een deel van het ene en een deel van het andere, een mix van beide.
Daarom wens ik het jullie toe:

Dat je mag ontwaken
een glimp mag zien, soms even
niet bang voor het donker om je heen

Dat je mag verwijlen op die plek
Wetende: ik bent Iemands oogappel
nooit ben je alleen.