Psalm 17

Luister, Héer, geréchtigheid;
luister met áandacht naar mijn ròep.
Geef gehoor aan mijn gebèd
– geen leugen komt over mijn líppen.

Jouw ogen zíen wat récht is.
Toets Je mijn hart, péil Je mij in de nàcht,
zuiver Je mij met vuur: Je vindt nìets
– geen kwaad komt uit mijn mónd.

Ik hoed mij voor verkéerde wégen
door het Wóord dat Jij sprèekt.
Standvastig volg ik jouw spòor
opdat mijn stappen niet strúikelen.

Ik roep – wánt Jij ántwoordt.
Neig je óor – hoor mijn stèm.
Toon jouw weldàdigheid, God,
verlosser van wie schuilt in jouw hánd.

Beschut mij als je óogappel, Héer,
berg mij in de scháduw van jouw vlèugels.
Die leven zonder Jou overvàllen mij;
vijanden staan mij naar het léven.

Ze sluiten hun hart en spréken hoogmóedig.
Waar ik ook ga, ze slúiten mij ìn;
ze loeren op mij om mij nèer te werpen,
als een roofdier dat aast op zijn próoi.

Sta op, Heer, wérp hen néer,
verlos mij met krácht van jouw vìjanden.
Richt je hand tegen die stèrvelingen
die alleen op het aardse zich ríchten.

Maar ik, mijn Gód, in geréchtigheid,
ik zal jouw Áangezicht zìen;
een glìmp van Jou mag ik zien
telkens ik ontwáak.

Gezongen door zuster Godeliph (St.-Trudoabdij) en Elke Poppe (pastorale eenheid Sint-Trudo-Assebroek), met citerbegeleiding