Psalm van de maand: november
Psalm 107
Dank de Heer, want Hìj is gòed,
zijn liefde ként geen grènzen!
Hij verlost ons uit verdrùkking
en héelt onze versplìntering.
Soms dwalen wij door wìlde woestìjn,
geen wóonplaats te vìnden,
honger en dorst ons dèel,
heel ons wézen kwijnt wèg.
In onze àngst ròepen wij!
Jij verlóst ons uit verdrùkking!
Je wijst ons rechte wèg,
een véilige wòning.
Laten wij de Heer danken òm zijn tròuw,
om zijn wónderen aan de mènsen.
Dorstend leven heeft Hij gelàafd,
vervuld het leven dat hóngert naar gòedheid.
Soms wonen wij in dòodse dùisternis,
gevangen in de ijzeren gréep van ellènde,
omdat wij jouw Woord en Raad weerstàan.
Ons hart strúikelt en vindt geen hèlper.
In onze àngst ròepen wij!
Jij verlóst ons uit verdrùkking!
Je tilt ons op uit donkere dàlen
en bréekt onze bòeien.
Laten wij de Heer danken òm zijn tròuw,
om zijn wónderen aan de mènsen.
Deuren zonder kieren breekt Hij òpen,
verbrijzelt íjzeren klùisters.
Soms gaan wij dwàze wègen
en worden aan eigen wándaden zìek.
We wijzen af al wat vòedt
en staan aan de gréns van lèven.
In onze àngst ròepen wij!
Jij verlóst ons uit verdrùkking!
Je zendt je Woord en hèelt,
ontrúkt ons aan de àfgrond.
Laten wij de Heer danken òm zijn tròuw,
om zijn wónderen aan de mènsen.
Wij willen Hem lòven
en júichend zijn werken verhàlen!
Soms bevinden wij ons in wòelige wàteren
– ontzág en ontzètting –
stormwind en gòlven
bedreigen ons léven – wij onmàchtig.
In onze àngst ròepen wij!
Jij verlóst ons uit verdrùkking!
Je dwingt de storm tot zwìjgen,
onze gólven tot rùst.
Laten wij de Heer danken òm zijn tròuw,
om zijn wónderen aan de mènsen.
In onze bijeenkomsten krijgt Hij de èreplaats,
onder de wíjzen zullen wij Hem prìjzen.
Rivieren kèer Jij tot woestìjn,
bronnen tot dórstig lànd,
vruchtbare akker tot een zòutkorst,
om het kwáad van de àardeling.
Woestijn kèer Jij tot rivìeren,
dórstig land tot brònnen,
Je geeft een woonplaats aan wie hòngert,
om jouw góedheid en jouw tròuw.
Zegen òver òns!
Wie oprécht is, ziet het met vrèugde,
wie wijs is, neemt het ter hàrte
en bemínt jouw tròuw.
Gezongen door zuster Godeliph (St.-Trudoabdij) en Elke Poppe (pastorale eenheid Sint-Trudo-Assebroek) met citerbegeleiding
Aanzet
Deze Psalm wordt globaal bij de dankpsalmen gerekend. Dank is het éérste woord en komt verder refreinmatig terug in v.8, 15, 21 en 31.
Toch is het niet zomaar een goedkoop jubelen. Er worden heel wat lastige leefsituaties in genoemd – dus niet echt ‘jubel-stof’. De dank zit hem in wat G-d met deze situaties dóet.
En ‘doen’ is hier heel precies. Niet ‘deed’, of ook niet ‘zal doen’, maar ‘doen’, in de tegenwoordige tijd dus!
De hele Psalm is een oefening in het ‘in de tegenwoordige tijd’ danken om wat G-d met onze soms moeilijke leefomstandigheden ‘in de tegenwoordige tijd’ doet.
Psalm 107 heeft dus een heel mooi opgebouwde structuur
inleiding (str.1 (v.1-3))
deel 1 (str.2-4 (v.4-9))
deel 2 (str.5-7 (v.10-16))
deel 3 (str.8-10 (v.17-22))
deel 4 (str.11-13 (v.23-32))
slotdeel: samenvatting & besluit (str.14-16 (v.33-43))
De 4 delen zijn echter zeer parallel opgebouwd:
str.1 (van elke deel)
Telkens start het met
Soms … wij …
en dan wordt een noodsituatie genoemd, die in de eerste strofe van het deel verder wordt uitgelegd. (De 4x ‘soms’ is een openleggen van de ‘versplintering’ waar de inleiding het algemeen over had.)
str.2 (van elk deel)
Dan volgt er in elk deel een identiek vers (6, 13, 19, 28). Het is de spontane menselijke reactie van mensen als ze in die nood zijn. Onmiddellijk wordt die echter gevolgd door een even identieke reactie van G-d: Hij verlost ons uit verdrukking! – in de tegenwoordige tijd dus.
De tweede helft van die strofe is dan eigen aan elk deel en concretiseert G-ds verlossing bij de genoemde nood.
str.3 (van elk deel)
Met opnieuw een identiek vers (8, 15, 21, 31) nodigt de psalmist ons dan uit tot een níeuwe, andere reactie, nl. de dank om G-ds trouw. En opnieuw is het tweede deel van de strofe een concretisering daarvan.
De vier noodsituaties zijn natuurlijk in bijbelse woorden en beelden uitgedrukt, maar het zijn heel reële situaties, die – zij het misschien niet in hun letterlijke betekenis – ook zó de onze kunnen zijn. Ze zijn een uitnodiging onszelf erin te herkennen en ons eigen leven eraan toe te voegen. Een zinvolle oefening zou zijn aan deze Psalm een eigen ‘5de deel’ toe te voegen! (Met élk van de drie strofen!)
Ook het slotdeel blijkt nog precies opgebouwd
Str.14 en 15 zijn sterk verwoord als antithese:
Het kwaad (de noodsituaties) waarover wij klagen, hebben wij eigenlijk aan onszelf te danken. Zo zit de Schepping ineen: wie haar bruuskeert zal zelf de gevolgen dragen. (Een les die we vandaag des te sterker zouden moeten trekken!)
Niettemin is G-ds goedheid en trouw eindeloos! Ook dat moeten we blijven bezingen én beleven: G-ds goedheid zal altijd het laatste woord hebben!
Str.16 sluit dan af met een zegen.
Wie wijs is, neemt het ter harte … (v.43)

