Joh.11,45-57 (28/03/2026)
45 Veel Joden die naar Maria waren gekomen
[de zus van Lazarus [El-azar/God helpt], die Jezus uit de dood had opgewekt],
en zagen wat Jezus had gedaan,
gingen hun vertrouwen stellen in hem.
46 Maar sommigen gingen naar de farizeeën
en vertelden wat Jezus had gedaan.
47 De hogepriesters en farizeeën riepen de Raad [sanhedrin] bijeen:
“Wat staat ons te doen?, want die man doet veel tekenen.
48 Als wij hem zo laten begaan,
zullen allen in hem vertrouwen gaan stellen,
en dan komen de Romeinen
en vegen onze tempel en ons volk weg.”
49 Maar één van hen, Kajafas, die toentertijd hogepriester was,
zei tegen hen: “Jullie hebben er geen verstand van!
50 Je bedenkt niet dat het in ons belang is
dat er één mens sterft voor de gemeenschap
en dat niet het hele volk ten onder gaat!”
51 Maar hij zei dit niet uit zichzelf.
Als hogepriester in ambt sprak hij de profetie uit
dat Jezus zou sterven voor het volk.
52 En niet voor het [Joodse] volk alleen,
maar ook om de verstrooide kinderen van God
bij één te verzamelen.
53 Vanaf die dag beraadslaagden zij dus samen
om hem te doden.
54 Jezus kon dus niet meer vrij rondwandelen onder de Joden,
maar hij vertrok van daar naar de streek dicht bij de woestijn,
naar een stad die Efraïm genoemd wordt,
en hij verbleef daar met zijn leerlingen.
55 Het Paasfeest van de Joden was dichtbij
en velen gingen vanuit het land op naar Jeruzalem
om zich te reinigen.
56 Ze zochten Jezus
en op het tempelplein staande, zeiden ze onder elkaar:
“Wat denk je, zou hij niet naar het feest komen?”
57 De Hogepriesters en farizeeën hadden immers bevel gegeven
dat als iemand wist waar hij was,
men het moest melden
opdat ze hem konden grijpen.
Jezus laat zich niet tegenhouden door het dreigende gevaar. Hij gaat door, gedreven door een innerlijke roeping. Hij probeert onopgemerkt te blijven, maar zijn aanwezigheid laat zich niet verbergen. Door wat hij zegt en doet, roept hij mensen op hem te herkennen als van G-d, maar zij blijven blind voor wat zich vlak voor hen afspeelt.
En dan verschijnt Kajafas op het toneel. Het verschil tussen Kajafas en Jezus is fundamenteel: waar Kajafas een ander offert om zichzelf te behouden, geeft Jezus zichzelf om anderen te redden. Jezus is geen slachtoffer van menselijke plannen of van een goddelijk schema, maar geeft vrijwillig zijn leven uit liefde.
De tegenstrijdigheden in het verhaal weerspiegelen ook onze binnenwereld: zichtbaar en verborgen, weten en niet begrijpen, verlangen en weerstand. En misschien wringt het het meest omdat we niet anders kunnen dan vaststellen dat de weerstand niet alleen buiten ons zit, bij anderen, maar ook in onszelf. De vraag is niet alleen wie hij is, maar of wij durven zien – en ons laten raken.
