Joh.8,51-59 (26/03/2026)
51 "Amen, amen", ik zeg jullie:
" Als iemand mijn woord be-waart,
zal hij in eeuwigheid de dood niet zien."
52 Nu zeiden de Joden hem:
"Nu is het onmiskenbaar dat je een demon hebt:
Abraham is gestorven, en de profeten ook,
en jij zegt: als iemand mijn woord be-waart,
zal hij in eeuwigheid de dood niet smaken.
53 Jij bent toch niet groter dan onze vader Abraham die gestorven is;
en ook de profeten zijn gestorven.
Voor wie houd jij jezelf wel?”
54 Jezus antwoordde:
“Als ik mezelf groots maak,
betekent mijn grootsheid niets.
Het is de Vader die mij groots maakt,
hem van wie jullie zeggen ‘hij is onze God’.
55 Maar jullie zijn niet in kennis met hem;
ik ben in kennis met hem.
Als ik zou zeggen dat ik hem niet ken,
zou ik gelijk worden aan jullie: een leugenaar.
Maar ik ken hem
en be-waar zijn woord.
56 Abraham, jullie vader, verheugde zich er op
mijn dag te mogen zien.
En hij hééft die gezien – en zich verblijd.”
57 De Joden zeiden hem:
“Je bent nog geen vijftig jaar en je hebt Abraham gezien?”
58 Jezus zei hen:
“Amen, amen, ik zeg jullie:
Van voor Abraham geboren werd,
ben ik.”
59 Nu raapten ze stenen op
om op hem te werpen,
maar Jezus trok zich terug
en ging weg uit de tempel.
Jezus spreekt heel overtuigd over wie hij is en over zijn relatie met de Vader. De Farizeeën zijn er niet klaar voor om dit te horen. Jezus’ woorden druisen in tegen dat wat ze ‘weten’. Ze kunnen hun vooroordelen niet loslaten. Zijn woorden dagen hen uit in iets wat voor hen o zo belangrijk was. Hun tijdsgeest schreef hen immers voor dat je roem moest nastreven voor jezelf (er lijkt op die 2000 jaar niet veel veranderd). Eigen roem was duidelijk niet waar Jezus op gericht was. Hij probeerde elke schijnwerper die zijn richting uitkwam, op G-d te richten.
Hoe moeilijk is het ook voor ons om buiten onze zekerheden, onze kennis, onze expertise, onze gehechtheden, onze banden, onze tradities, … te treden? Ook wij beweren af te stammen van Abraham en bevestigen dat G-d onze vader is, maar is wat we doen écht op G-d gericht zoals Jezus deed? Zullen we straks op Goede Vrijdag onze sandalen kunnen uittrekken en in alle dienstbaarheid buigen voor het kruis, ontdaan van onze zelfgenoegzaamheid?! Of rapen we stenen om G-d in de meest kwetsbare onder ons te treffen?!
