Joh.6,52-59 (24/04/2026)
52 De Joden raakten onder elkaar in heftige discussie:
Hoe kan hij ons zijn vlees te eten geven?
53 Jezus zei hen:
“Amen, amen, ik zeg jullie:
Als jullie het vlees van de mensenzoon niet eten
en zijn bloed niet drinken,
hebben jullie geen leven in jullie.
54 Wie mijn vlees herkauwt en mijn bloed drinkt,
heeft het volle leven
en ik zal hem doen opstaan op de ultieme dag.
55 Want mijn vlees is waarachtig voedsel
en mijn bloed waarachtige drank.
56 Wie mijn vlees herkauwt en mijn bloed drinkt,
verblijft in mij
en ik in hem.
57 Zoals de levende Vader mij gezonden heeft
en ik leef door de Vader,
zo zal ook wie mij herkauwt
leven door mij.
58 Zo is het met het brood dat uit de hemel is neergedaald.
Het is niet zoals met het manna
dat jullie vaderen aten terwijl ze [toch] gestorven zijn.
Wie dít brood herkauwt,
zal leven in volheid.”
59 Hij zei deze dingen
toen hij onderricht gaf
in de plaats van samenkomst [synagoge] in Kafarnaüm.
Jezus gaat nog verder. Niet alleen zoeken en ontvangen, maar: “Eet en herkauw mij.” Zijn woorden klinken bijna té radicaal. Maar ik vermoed dat hij duidelijk wil maken dat het hier niet gaat over een beetje inspiratie of afstandelijke bewondering. Het gaat erom dat we zijn leven (én sterven) helemaal door ons heen zullen moeten laten gaan.
Hij nodigt uit om zijn leven te “herkauwen”, d.i. het toe te laten tot in onze diepste lagen, tot het ons vormt van binnenuit. Dat vraagt overgave. Het betekent dat niet alleen onze gedachten, maar ook onze verlangens, keuzes en houding mee omgevormd zullen worden.
Hiermee raakt Jezus ook aan iets uitermate diep: Je wordt wie je eet! Verlangen wij ten diepste niet naar een leven dat gedragen wordt door liefde, en dat zich van daaruit geeft en verbindt?
Het is een langzaam proces, met vallen en opstaan. Maar wie zich laat voeden door zijn Liefde, zal merken dat het groeit. En misschien is dat geloven: niet alles doorzien, maar je laten omvormen van binnenuit – en zo mogen vaststellen dat je werkelijk ten volle lééft.
