Lc.21,5-19 (16/11/2025) – 33ste zondag door het Jaar
5 Enkelen wezen nu op de tempel,
versierd met z’n mooie stenen en wijgeschenken.
Maar hij zei:
6 “Alles wat je hier aanschouwt,
er zullen dagen komen dat geen steen op een andere gelaten wordt, alles zal verwoest worden!”
7 Ze stelden hem de vraag:
“Meester, wanneer zal dat zijn?
En wat is het teken wanneer dat gaat gebeuren?”
8 Hij antwoordde:
“Let op dat jullie niet in dwaling raken!
Want velen zullen in mijn naam zeggen:
‘Ik ben het, en de tijd is genaderd!’
Volg hen niet!
9 Als jullie horen van oorlogen en onlusten,
raak dan niet verschrikt.
Deze dingen moeten eerst gebeuren
maar zijn niet direct het einde.”
10 En hij voegde eraan toe:
“Volk zal opstaan tegen volk, natie tegen natie,
11 her en der zullen grote aardbevingen zijn,
hongersnoden en epidemieën,
verschrikkingen en hemeltekenen.”
12 “Maar vóór dit alles,
zullen zij de hand aan jullie slaan.
Ze zullen jullie vervolgen
en je uitleveren aan synagogen en gevangenissen,
en ze zullen je voor koningen en gouverneurs slepen,
omwille van mijn naam.
13 Het zal voor jullie uitlopen op een getuigenis [marturion martelaarschap].
14 Neem dan ter harte
dat je je verantwoording niet tevoren moet instuderen,
15 want ikzelf zal jullie een taal en wijsheid geven
die niemand van jullie weerstrevers
zal kunnen weerstaan of weerleggen.
16 Ja, ook door ouders en broers, verwanten en vrienden,
zullen jullie uitgeleverd worden.
Sommigen van jullie zullen ze doden.
17 Jullie zullen gehaat worden door allen
omwille van mijn naam.
18 Maar geen haar van jullie hoofd zal verloren gaan!
19 In je standvastigheid verwerf je je leven!”
In de tijd dat Jezus leefde, was er relatieve rust in zijn land. De Romeinen hielden de hele regio bezet en probeerden er de ‘pax Romana’ te installeren, de vrede die er in het Romeinse Rijk (slechts soms) heerste. Lang zal het niet duren. De generatie na Jezus zal in opstand komen tegen de Romeinen, die zullen fel tegenreageren (gaat het soms anders?) en “de tempel, versierd met z’n mooie stenen en wijgeschenken” met de grond gelijk maken.
Vrede is een kostbaar goed, dat alle mensen van alle generaties maar al te graag zouden verwerven. Maar diezelfde mensen blijken de eeuwen door érg hardleers.
Jezus (door)ziet het … en huilt (Lc.19,41) …
Vrede, zegt hij, gaat niet om mooie – of verwoeste – gebouwen, nog minder over veroverde gebouwen. Vrede gaat niet over iemand die denkt dat hij – het kan zeker ook een ‘zij’ zijn – het beter weet dan de andere. Vrede gaat niet over meer macht hebben dan de ander, zodat je die kan overheersen en vervolgen. Vrede gaat erom te leven vanuit “mijn Naam”: vast te houden aan deze kern die Léven wil schenken aan iedereen, daarvan te getuigen, ook ten koste van je eigen kleine leven, en daarin standvastig te blijven, te be-leven dat vrede de onderstroom van een maatschappij kán zijn …
