Lc.5,12-16 (9/01/2026)
12 Dit gebeurde toen hij in één van de steden [van Galilea] was:
Kijk! Er was daar een man vol melaatsheid.
Toen hij Jezus zag,
viel hij voor hem neer en smeekte:
“Als jij het wil,
ben je in de kracht mij te reinigen!”
13 Jezus strekte zijn hand uit en raakte hem aan:
“Ik wil: word gereinigd!”,
en onmiddellijk verdween zijn melaatsheid.
14 Hij gebood hem
het nog aan niemand te zeggen,
maar zich te laten zien aan de priester
en het reinigingsoffer te brengen [in de tempel in Jeruzalem!],
zoals Mozes het geboden had [Lev.13-14],
als getuigenis voor hen.
15 Maar eens te meer ging het gerucht over hem rond
en velen kwamen samen om hem te horen
en om door hem te worden geheeld
van hun ziekten.
16 Hij echter trok zich telkens terug op eenzame plaatsen
om te bidden.
De melaatse is zo’n ‘kleine’ (zie gisteren). T.t.z. het is niet zijn ziekte die hem klein maakt; zijn ziekte maakt hem alleen maar kwetsbaar. Maar het zijn de ménsen, misbruik makend van zijn ziekte, die hem klein maken!
Jezus – helemaal dus in de lijn van de Bijbelse Geest – gaat de ‘omgekeerde’ dynamiek. En de ‘kleine’ heeft dat gezien en roept dat uit: “Jij bent in de kracht (dynamiek) om mij te reinigen!”
En ja, dat is wat Jezus wil. Zó wil hij leven, zó wil hij G-ds Geest in de wereld werkzaam laten worden, zó wil hij G-ds liefde voor de ‘kleinen’ voelbaar en zichtbaar maken – hij is immers zélf ‘G-ds handen en voeten’!
Een specifiek aspect van Jezus’ ‘leven in de dynamiek van G-ds Geest’ staat hier echter maar heel kort vermeld, alsof het maar iets terloops zou zijn, terwijl het cruciaal belangrijk is: “Hij trok zich telkens terug op eenzame plaatsen om te bidden.” Zonder die innige verbinding met G-d kon ook Jezus niet dat ‘dynamische’ leven leiden! Laten wij dus niet te snel van onszelf denken dat wij dat wél zouden kunnen …
