Lc.24,35-48 (9/04/2026)
35 En zij vertelden wat er onderweg was gebeurd
en hoe hij zich had laten kennen in het breken van het brood.
36 Terwijl ze dit aan het vertellen waren,
kwam hijzelf in hun midden
en zei hun: “Vrede voor jullie!”
37 Ze schrokken erg en werden bang
omdat ze dachten een geest te zien.
38 Hij zei hun: “Waarom zijn jullie zo verward
en waarom bekruipt zo’n twijfel jullie hart?
39 Kijk naar mijn handen en mijn voeten: Ik ben het zelf!
Voel aan mij en kijk.
Een geest heeft toch geen vlees en beenderen
zoals jullie zien dat ik wel heb?”
40 En dit zeggende, toonde hij hun zijn handen en voeten.
41 Omdat zij door de vreugde en de verwondering
nog steeds het moeilijk konden vertrouwen,
zei hij hun: “Hebben jullie hier iets te eten?”
42 Ze gaven hem een stuk gebakken vis (en honingkoek).
43 Hij nam het en at het voor hun ogen op.
44 Daarna zei hij tegen hen:
“Dit zijn de woorden die ik tot jullie sprak
toen we nog samen waren:
dat het ‘moet’ dat vervuld wordt
wat over mij geschreven staat
in de wet van Mozes, de profeten en de psalmen.”
45 Toen opende hij wijd hun verstand
om de Schriften te bevatten.
46 En hij zei tegen hen:
“Zo staat het geschreven en zo ‘moet’ het:
Dat de Gezalfde [Christos] zou lijden
en opstaan uit de doden op de derde dag,
47 en dat er in zijn Naam
ommekeer verkondigd zou worden
tot vrijmaking van zonden [verwijdering]
voor alle volken, te beginnen met Jeruzalem.
48 En jullie zijn hiervan de getuigen [martyres].
Verrijzenis is geen abstract idee, maar raakt mensen van vlees en bloed. Raakt het ons!? Jezus heeft de woorden van de profeten niet alleen gehoord, maar zo diep in zich laten doordringen dat ze een innerlijk ‘moeten’ werden, een overtuiging die zijn leven richting gaf. Zijn weg groeide van binnenuit, niet als opgelegde plicht, maar als waarheid die geleefd wilde worden. Zo handelde hij, voor ons, opdat ook wij vrij zouden worden en wij het lef zouden hebben om ons te laten omkeren.
De leerlingen zouden ervan getuigen, maar hun verhaal is geen eindpunt. Wat in hem gebeurde, blijft zich herhalen waar mensen zich laten raken, waar iets in hen verschuift, waar nieuw leven doorbreekt. Verrijzenis is geen afgesloten moment in het verleden, maar een beweging die telkens opnieuw gebeurt, in het diepste van de mens. Verrijzenis voltrekt zich, opnieuw en opnieuw, ook vandaag.
