Lc.10,17-24 (3/10/2026)
17 De tweeënzeventig kwamen terug, uitbundig van vreugde:
“Heer, zelfs de demonen onderwerpen zich aan ons
in jouw naam!”
18 Hij zei tegen hen:
“Ik was getuige hoe de tegenstander [satan]
als een bliksem uit de hemel viel.
19 Zie je? Ik heb jullie de bevoegdheid gegeven
slangen en schorpioenen te vertrappen
en over alle krachten van de vijand. [Lc.9,1 / Ps.91,13]
Niets kan jullie ook maar enigszins schaden.
20 Maar let wel:
Verheug jullie niet zozeer erover
dat de geesten zich aan jullie onderwerpen,
maar verheug je vooral hierover
dat jullie namen geschreven staan in Gods hand.”
21 Op dat eigen moment, vervuld van de geest,
jubelde Jezus het uit:
“Ik prijs en dank je, vader, heer van hemel en aarde,
dat je deze dingen verborgen hebt
voor [eigenmachtige] bekwamen en verstandigen
en ze onthuld hebt
voor [onmachtige] onmondigen.
Ja, vader, zo heb jij het goed bevonden voor jouw gelaat.”
22 En hij ging verder tegen de leerlingen:
“Alles is mij door mijn vader toevertrouwd,
en niemand weet wie de zoon is, behalve de vader,
en niemand weet wie de vader is, behalve de zoon
en aan wie de zoon het wil onthullen.
23 Zalig de ogen die zien wat jullie zien,
24 want ik zeg jullie:
Veel profeten en koningen verlangden
te zien wat jullie zien,
maar zij hebben het niet gezien,
en te horen wat jullie horen,
maar zij hebben het niet gehoord.”
Het is o zo menselijk: je zet je in, boekt resultaat, en natuurlijk voelt dat goed! Je zou voor minder trots zijn op wat er door jouw handen is gebeurd. Jezus tilt de situatie echter naar een ander niveau. Hij nodigt uit om niet te blijven hangen bij het persoonlijke succes, om te voorkomen dat we om ons eigen ego gaan draaien.
Wie denkt dat híj de grote motor is, mist de essentie. Jezus keert de logica om: de échte kracht stroomt niet door de zelfverzekerde experts, maar door de 'kleinen'— mensen die hun eigen beperkingen kennen en durven ontvangen.
De goddelijke dynamiek laat zich niet claimen. Deze begint bij de ongelooflijke ervaring dat je ten diepste door G-d gekend en geliefd bent. Het stroomt vanuit het besef dat wij het leven niet zelf maken, maar dat het ons gegeven wordt.
Pas wanneer dat écht doordringt, ontstaat er ruimte. Dan worden we een instrument van G-ds Geest en laten we ons drijven naar waar we echt nodig zijn – niet voor eigen eer, maar uit pure verbondenheid.
