Lc.11,37-41 (13/10/2026)

³⁷    Nadat Jezus zo sprak,
       vroeg een farizeeër of hij bij hem wou komen eten.
       Hij kwam het huis binnen en ging meteen aanliggen.
³⁸    De Farizeeër merkte dit op
       en verwonderde zich
       dat hij vóór de maaltijd niet eerst zich [de handen] waste
       [zoals een door de farizeeën opgelegde regel het stelde].
³⁹    Maar de heer zei tot hem:
       “En jullie dan?!
       Jullie Farizeeën reinigen wel
       de buitenkant van beker en bord,
       maar jullie binnenkant
       is vol hebzucht en slechtheid!
⁴⁰    Stukken onverstand!
       Heeft hij die de buitenkant maakte
       ook niet de binnenkant gemaakt?
⁴¹    Geef dus liever de binnenkant in barmhartigheid,
       dan zul je zien dat alles rein is.”

We kunnen – en hoeven – er natuurlijk niet buiten dat de farizeeën er hier weer flink van langs krijgen door Jezus – of althans door de Jezus die Lucas zo’n 40 jaar later beschrijft. Maar ik wil even stilstaan bij een pósitieve kant van die farizeeër!
Hij nodigt Jezus toch maar uit in zijn huis!
Wie van ons nodigt G-dsmensen bij zich thuis aan tafel om zich te voeden aan hun Woord? En áls we dat al doen, dan is de kans zeer reëel dat we het er niet beter van af brengen dan deze farizeeër, en ook nogal vast blijven zitten aan onze eigen gedachten en gebruiken.
We zouden de toepassing van deze passage ook nog kunnen omkeren: Wie van ons zou ingaan op de uitnodiging van ‘een farizeeër’ om bij hem te gaan eten, terwijl je weet dat die er wel nogal andere ideeën op na houdt en van daaruit je zelfs scherp in de gaten houdt en je openlijk bekritiseert?
Jezus doet het toch maar!