Lc.14,15-24 (3/11/2026)
15 Eén van de tafelgenoten hoorde dit en beaamde:
“Gezegend wie mag maaltijd houden in het koninkrijk van God!”
16 Jezus antwoordde hem:
“Iemand richtte een groot gastmaal in en had veel mensen uitgenodigd.
17 Op het uur van het gastmaal
zond hij zijn dienaar
om de genodigden te melden:
“Kom, alles is bereid.”
18 Maar onverwacht begonnen zij allen zich te verontschuldigen:
“Ik heb een akker gekocht
en ik moet die gaan bekijken;
ik vraag je mij te willen verontschuldigen.”
19 “Ik heb vijf ossenspannen gekocht
en moet die gaan proberen;
verontschuldig mij.”
20 “Ik ben pas getrouwd,
daarom kan ik niet komen.”
21 Bij thuiskomst meldde de dienaar dit aan zijn heer.
Die werd woedend en zei nu tegen zijn dienaar:
“Ga vlug naar de pleinen en stegen van de stad.
De armen en gebrekkigen, de lammen en de blinden,
breng ze hier binnen!”
22 De dienaar zei:
“Heer, wat je opgedragen hebt, is gebeurd,
en nog is er plaats.”
23 De heer zei tot de dienaar:
“Ga naar de wegen en paden buiten de stad
en nodig de mensen met aandrang uit binnen te komen,
zodat mijn huis vol raakt.
24 Want ik zeg jullie:
Niemand van wie uitgenodigd waren,
zullen proeven van mijn gastmaal.”
Het verraste mij dat aanvankelijk lang niet iedereen uitgenodigd werd. Het feest was uitgebreid en alles was tot in de puntjes voorbereid, maar uiteindelijk werd slechts een beperkt gezelschap gevraagd. De gebrekkigen, de lammen en de blinden waren niet de eersten aan wie gedacht werd. Ís dat zo? Vreemd toch? Zijn het niet juist zij die door G-d beschermd en behoed worden? Zijn het niet juist zij die door ons vaak aan de kant worden geschoven, maar bij G-d een heel bijzondere plaats innemen?
Het zet me aan het denken. Ís dat zo? Ik weet het niet! Word ik hier, net als zo vaak, uitgedaagd om mijn beeld van G-d bij te stellen? G-d laat zich blijkbaar niet zomaar in denkpatronen vangen. Hij kijkt anders, kiest anders en nodigt anders uit dan ik zou verwachten. Moet ik mijn gedachten meer openen om te zien dat er achter/onder ‘Gods handelen’ iets meer schuilt dan ik al kan zien? Misschien is dat wel de echte uitnodiging voor mij: mijn blik verruimen en leren kijken met zijn ogen. Alleen in die openheid zal ik zijn uitnodiging kunnen horen en bereid zijn om erop in te gaan.
