Mt.2,13-15.19-23 (28/12/2025)
13 Toen zij teruggekeerd waren,
kijk!, een engel van de Heer verscheen in een droom aan Jozef en zei:
“Sta op, neem het kindje en zijn moeder mee
en vlucht naar Egypte.
Blijf daar tot ik het je zeg, want Herodes is er op uit het kindje te zoeken om het te doden.”
14 En hij stond op, nam het kindje en zijn moeder ‘s nachts mee en week uit naar Egypte.
15 Hij bleef daar tot de dood van Herodes,
opdat vervuld zou worden het woord van de Heer door de profeet:
“Uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen.” [Hos.11,1]
16 Toen Herodes inzag dat hij door de wijzen als een klein kind om de tuin was geleid,
werd hij zeer woedend.
Hij zond soldaten en doodde in Betlehem en in de omgeving
al de jongens van twee jaar en jonger,
overeenkomstig de tijd die hij nauwkeurig had nagevraagd bij de wijzen.
17 Zo werd vervuld het woord van de profeet Jeremia:
18 “Een stem wordt in Rama gehoord,
luid geween en veel geklaag:
Rachel, bewenende haar kinderen, wil niet getroost worden,
omdat zij niet meer zijn.” [Jer.31,15]
[Rama is de streek van Betlehem; Rachel is de stammoeder van Israël die daar begraven lag.]
19 Toen Herodes nu gestorven was,
kijk, een engel van de Heer
verscheen in een droom aan Jozef in Egypte en zei:
20 “Sta op, neem het kindje en zijn moeder mee
en vertrek naar het land Israël,
want zij die het kindje naar het leven stonden, zijn gestorven.”
21 En hij stond op,
nam het kindje en zijn moeder mee
en kwam in het land Israël.
22 Toen hij echter hoorde dat Archelaüs
koning over Judea was in plaats van zijn vader Herodes,
was hij bang daarheen te gaan.
En nadat hij in een droom een aanwijzing had gekregen,
week hij uit naar de streek van Galilea.
23 Daar aangekomen, ging hij wonen in de stad Nazaret,
opdat vervuld zou worden het woord door de profeten
dat hij een Nazoreeër genoemd zal worden. [Richt.13,5]
Geen ‘feest van de moord op de onschuldige kinderen’ vandaag (28 dec.), omdat het op een zondag valt en dan het ‘feest van de heilige familie’ wordt gevierd. Toch liggen beide erg dicht bij elkaar. In dit A-jaar, waar we vooral uit Matteüs lezen, wordt dit zelfs zichtbaar in de tekstkeuze: wat in de zondagslezing weggelaten wordt (v.16-18), ís net het stuk met de kindermoord!
Je zou kunnen zeggen dat ze beide de uitersten zijn van dezelfde lijn: aan de ene kant de grote, machtige wereld, die bedreigend is voor een kwetsbaar kind; aan de andere kant de kleine, zelf broze kern van een gezin, die net beschermend noodzakelijk is voor een kind.
Toch mogen we niet zeggen dat álles uit ‘de grote wereld’ bedreigend is voor een kind; net zomin als we mogen zeggen dat ‘het kleine gezin’ áltijd beschermend is (wat trouwens niet eens goed zou zijn: kinderen moeten ook mogen uitvliegen én brokken maken).
Feest zou het worden als we ‘de gulden middenweg’ vinden: als gezinnen kinderen sterk zouden maken om in de grote wereld hun taak op te nemen, ook als dat soms lastig is; als de grote wereld wat meer ‘familie’ zou willen zijn, waar allen, sterk en zwak, welkom zijn en beschermd worden …
