Mt.17,1-9 (1/03/2026)
1 Zes dagen daarna
nam Jezus Petrus, Jacobus en zijn broer Johannes mee
en bracht hen naar de top van een hoge berg,
zij alleen.
2 Voor hun ogen veranderde hij van gedaante [metamorphose].
Zijn gelaat straalde als de zon
en zijn kleren werden wit als licht.
3 En kijk!, Mozes en Elia verschenen hun,
die met hem spraken.
4 Petrus zei tegen Jezus:
“Heer, het is goed dat wij hier zijn.
Als het jouw bedoeling is, zal ik hier drie tenten maken,
één voor jou, één voor Mozes en één voor Elia.”
5 En kijk!, terwijl hij nog aan het spreken was
overschaduwde hen een lichtende wolk.
Er klonk een stem uit de wolk:
“Dit is mijn daad-werkelijk geliefde zoon
in wie ik instemming vind. [Jes.42,1]
Luister naar hem.”
6 Toen ze dit hoorden, wierpen de leerlingen zich neer
en werden zeer bevreesd.
7 Jezus kwam bij hen, raakte hen aan en zei:
“Sta op, wees niet bevreesd.”
8 Toen ze hun ogen opsloegen,
zagen zij niemand dan alleen Jezus.
9 En afdalende van de berg gebood Jezus hun:
“Spreek niemand over dit vergezicht
voordat de mensenzoon uit de doden is opgestaan.”
Matteüs vertelt ons over het visioen dat de leerlingen overkwam, zes dagen nadat Jezus met hen over zijn lijdensweg had gesproken. Hij wist hoe zijn weg zou gaan, het was onontkoombaar en hij was daarin realistisch, als we Matteüs mogen geloven.
Op de berg ervaren Petrus, Johannes en Jacobus de hoogte en de grootsheid van wie Jezus in wezen is. Jezus neemt hen mee de berg op, omdat ze deze ervaring nodig hebben om later de diepte van het lijden te kunnen dragen. In crisis, in de diepte van menselijk lijden, is een houvast aan ‘topervaringen’ van wezenlijk belang, om niet te bezwijken, om staande te blijven in wat je overkomt.
Zouden de mensen in Oekraïne, in Rusland, in Iran, Gaza, en … dergelijke topervaringen meedragen om nu staande te blijven in wat hen overkomt? Wat zijn onze topervaringen? Hebben wij een visioen, een droom, een perspectief dat in het lijden houvast biedt om niet te bezwijken?
