Mt.11,25-30 (12/06/2026)
25 Ook in die tijd zei Jezus:
“Ik prijs en dank je, vader, heer van hemel en aarde,
dat je deze dingen verborgen hebt
voor [eigenmachtige] bekwamen en verstandigen
en ze onthuld hebt
voor [onmachtige] onmondigen.
26 Ja, vader, zo heb jij het goed bevonden voor jouw gelaat.
27 Alles is mij door mijn vader toevertrouwd,
en niemand weet wie de zoon is, behalve de vader,
en niemand weet wie de vader is, behalve de zoon
en aan wie de zoon het wil onthullen.
28 Kom naar mij,
allen die vermoeid bent en onder lasten gebukt,
en ik zal je rust geven.
29 Neem mijn juk op:
laat mij je leermeester zijn
– zachtaardig en deemoedig van hart,
en je zult rust vinden in jezelf.
30 Want mijn juk is teder
en mijn last is licht.
Feest van het heilig hart van Jezus … Al jong had ik wel door dat je dat niet al te letterlijk mocht nemen, maar toch vond ik die typische afbeeldingen – met dat nadrukkelijk uitpuilende hart (vaak nog in het midden ipv wat links) – echt wel wat vreemd en tot een fantasie sprekend die eerder niet zo vroom was. Elke tijd creëert zo wel wat z’n eigen devotiebeelden.
Je kunt daar later wat meewarig op terugkijken (op welke beelden van vandaag, zal men over 50 of 100 jaar meewarig terugkijken?), maar nooit mogen we ‘het kind met het badwater weggieten’! Het feest van het heilig hart van Jezus gaat natuurlijk over zijn liefde, zijn zachtmoedigheid, zijn ‘gulhartigheid’. Het “kom allen naar mij die vermoeid bent …” is werkelijk van alle tijden en mensen – en hoe goeddoend!
Het typische beeld probeerde alleen maar iets weer te geven van die overstromende liefde van Jezus’ voor de mens, heel concreet in het leven van elke dag. Het beeld mag misschien wat ‘passé’ zijn, de realiteit ervan allerminst!
