Mt.6,1-6.16-18 (17/06/2026)
1 Hoed je ervoor
je integriteit [gerechtigheid] niet te doen voor de mensen,
zodat je zou gezien zijn door hen.
Want dan vind je geen vergoeding
bij je Vader in de hemel.
2 Wanneer je dus [een daad van] tederheid doet,
bazuin dat dan niet voor je uit
zoals de huichelaars [hypocritai, voorbij het oordeel] doen
in de plaatsen van samenkomst [synagoge] en op straat
om door de mensen geëerd te worden.
Zeker, ik zeg jullie:
Ze hebben hun loon al!
3 Maar als jij [een daad van] tederheid doet,
moet je linkerhand niet weten wat je rechter doet,
4 zodat je [daad van] tederheid in het verborgene blijft.
En je Vader die in het verborgene ziet,
zal je vergoeden.
5 En wanneer je bidt,
wees dan niet zoals de huichelaars.
Zij houden ervan te staan bidden
in de synagogen en op de hoeken van de straten
om zich te tonen aan de mensen.
Zeker, ik zeg jullie:
Ze hebben hun loon al!
6 Maar als jij bidt,
ga dan in je binnenkamer,
sluit de deur en bid tot je Vader die in het verborgene is.
En je Vader die in het verborgene ziet,
zal je vergoeden.
16 En wanneer je vast,
zet dan geen somber gezicht, zoals de huichelaars.
Zij maken hun gezicht ontoonbaar
om de mensen te tonen dat ze vasten.
Zeker, ik zeg jullie:
Ze hebben hun loon al!
17 Maar als jij vast,
zalf dan je hoofd en was je gezicht
18 om je niet als vastende te tonen aan de mensen,
maar aan je Vader in het verborgene.
En je Vader die in het verborgene ziet,
zal je vergoeden.
Wie of wat mag mee jouw leven bepalen? Verlang je ernaar dat mensen bewonderend naar je kijken, of dat ze je gewoon goed vinden – niet te hard, niet te vroom, niet te veel anders dan doorsnee? Is dat waar je hart naar uitgaat: gezien en gewaardeerd worden door mensen?
Jezus richt onze aandacht op een andere blik: die van ‘je Vader die in het verborgene ziet’. G-d ziet verder dan wat zichtbaar is. Hij kent niet alleen onze woorden en daden, maar ook wat diep in ons verborgen leeft.
Wie dat werkelijk tot zich laat doordringen, ontdekt een diepe vrijheid. Voor G-d hoef je niet voortdurend op zoek te gaan naar bevestiging, jezelf niet anders voor te doen. Je hoeft geen rol te spelen. Je mag eenvoudig bestaan!
Zo verliest het oordeel van anderen iets van zijn macht – menselijke waardering doet goed (en daar is niets mis mee), maar het hoeft niet te bepalen wie je bent – en ontstaat er ruimte, vrede en tevredenheid, omdat je weet dat je gekend bent.
G-d kent jou als een Vader: liefdevol, geduldig en trouw. Het geeft rust … een vrijheid om van daaruit te mogen leven.
