Mt.7,6.12-14 (23/06/2026)
6 Geef het heilige niet aan de honden,
en werp je parels niet voor de varkens
[honden en varkens werden als onrein gezien],
opdat zij ze niet met hun poten vertrappen,
zich tegen je keren en je verscheuren.
12 Dus alles wat je zou willen
dat mensen voor jou doen,
doe dat voor hen.
Dat is wet en profeten!
13 Ga binnen door de nauwe poort,
want breed is de poort
en ruim de weg
die leidt naar de ondergang
en velen gaan daarlangs naar binnen.
14 Maar nauw is de poort
en smal de weg
die leidt naar het leven,
en weinigen vinden haar.
In onze luidruchtige wereld zou de brede weg het pad van de constante ruis kunnen zijn. Het collectieve ritme draagt ons bewustzijn haast ongemerkt over aan schermen en algoritmes. Onze aandacht fladdert van prikkel naar prikkel, gedragen door de stroom van de massa aanbiedingen. Het vraagt geen inspanning. Als het ware vanzelf verdwijnt de innerlijke stem zachtjes naar de achtergrond en gaat op in de alledaagse uiterlijkheden.
De smalle weg begint waar we de moed hebben om stil te vallen en de verbinding met het onzichtbare te herstellen. Het is de bewuste keuze om bijvoorbeeld de smartphone weg te leggen en de leegte toe te laten, zodat de vertrouwde echo van de buitenwereld kan verstillen. Het is in die heilige stilte dat onze waarneming langzaam kan worden omgevormd. Zonder de sluier van de constante ruis – digitale en andere – kunnen we opnieuw ontvankelijk worden voor de mystiek van het alledaagse. Het is een terugkeer naar het wezenlijke in onszelf, waar we de uiterlijke verstrooidheid inruilen voor innerlijke heelheid.
