Mt.10,37-42 (28/06/2026)
37 Wie zijn vader en moeder bemint boven mij,
is mij niet waard;
wie zijn zoon of dochter bemint boven mij,
is mij niet waard.
38 En wie zijn kruis niet aanneemt en mij achterna komt,
is mij niet waard.
39 Wie het waarachtige leven [geest-ziel] gevonden heeft,
die zal het verliezen,
en wie het waarachtige leven [geest-ziel] verloren is omwille van mij,
die zal het vinden.
40 Wie jullie verwelkomt,
verwelkomt mij,
en wie mij verwelkomt,
verwelkomt hem die mij gezonden heeft.
41 Wie een profeet verwelkomt
omdat het een profeet is,
zal het loon van een profeet ontvangen;
en wie een rechtvaardige verwelkomt
omdat het een rechtvaardige is,
zal het loon van een rechtvaardige ontvangen.
42 En wie één van deze kleinen
een beker friste te drinken zal geven
alleen maar omdat het een leerling is,
amen, ik zeg jullie:
die zal zijn loon niet ontgaan!”
Het mag duidelijk zijn dat de paradoxale taal die Jezus hier spreekt, niet bedoeld is om rationeel letterlijk te nemen, maar alle aspecten ervan in hun paradoxaliteit in overweging te nemen en te blijven overwegen (zoals koans in het boeddhisme bedoeld zijn).
Veel ‘uitleg’ kan er dus ook niet bij gegeven worden, dan alleen de oproep te blijven overwegen. De Joods-Christelijke spiritualiteit heeft er een specifiek woord voor: remez (Hebr.), ruminatio (Lat.), herkauwen! Geleidelijk aan en doorheen de gebeurtenissen van het leven zal het iets van zijn ‘geheim’ prijs geven en komen we dichter bij wat Jezus noemt ‘het waarachtige (of volle) leven’ (wat een betere vertaling is dan ‘het eeuwige leven’, omdat wij daarmee te automatisch in een tijdsdimensie denken).
