Mt.14,13-21 (2/08/2026)
13 Toen Jezus dit hoorde [het bericht van de dood van Johannes],
trok hij zich in een boot van daar terug
naar een eenzame plaats, alleen.
En toen de menigte dit hoorde,
volgden ze hem te voet vanuit hun steden.
14 Toen Jezus uitstapte, zag hij dan ook een grote menigte.
Hij werd ten diepste bewogen om hen
en hij genas de zieken onder hen.
15 Toen het avond werd,
kwamen zijn leerlingen bij hem
en zeiden:
“Dit is een eenzame plaats
en het [etens]uur is al voorbij.
Stuur de menigte weg
zodat ze in de dorpen rondom
voedsel voor zichzelf kunnen gaan kopen.
16 Maar Jezus zei hen:
“Het is niet nodig dat zij weggaan;
geven jullie hen maar te eten.”
17 “Maar, antwoordden zij,
wij hebben niet meer dan vijf broden en twee vissen!”
18 Hij zei: “Breng ze mij.”
19 En hij liet de mensen zich neervlijen op het gras.
Hij nam de vijf broden en de twee vissen,
keek op naar de hemel,
zegende en brak de broden,
en gaf ze aan zijn leerlingen
en de leerlingen aan de menigte.
20 Allen aten
tot ze voldoende gevoed waren.
En van de overgebleven stukken
verzamelden ze twaalf korven.
21 Het waren ongeveer vijfduizend mannen die gegeten hadden,
vrouwen en kinderen niet meegeteld.
Jezus wijkt uit naar een afgelegen plaats om er alleen te zijn, even niet in de openbaarheid. Maar hij wordt gezocht én gevonden door een grote menigte, mensen met een grote honger en een groot verlangen. Jezus ziet hen en wordt tot in zijn binnenste bewogen wat maakt dat hij zijn eigen behoefte om tot zichzelf te komen overstijgt. Hij moet wel gehoor geven. Het is een heilig moeten!
Het eerste wat hij doet is genezen: Hij heelt wat gebroken is. Het wordt echter laat en tijd om de honger te stillen. De leerlingen nemen het initiatief. Ze doen het voorstel aan Jezus om de mensen – zo staat er letterlijk – los te laten, om voor zichzelf eten te kunnen kopen. Maar Jezus gaat niet in op dit voor de hand liggende en haalbare voorstel van de leerlingen. Hij wil de mensen niet ‘loslaten’. Het gaat hem niet om ieder voor zich, ieder zijn eigen brood, maar het gaat om in verbondenheid te mogen ontvangen uit G-ds hand waardoor een andere honger wordt gestild en zo wordt er een antwoord gegeven op een diep verlangen dat leeft bij mensen.
