Mt.22,15-21 (18/10/2026)

15     Toen gingen de Farizeeën weg
       en beraadslaagden hoe ze hem met een woord
       in de val konden lokken.
16     Zij [de Farizeeën, een uitgesproken nationalistische, en dus anti-romeinse, religieuze stroming]
       stuurden enkele van hun leerlingen,
       samen met de Herodianen [een pro-romeinse politieke partij]
       naar hem [dus als ‘gemeenschappelijke vijand’ – een voorafspiegeling van het proces dat tot zijn dood zou leiden]:
       “Meester, we weten dat jij waarachtig bent
       en in waarachtigheid de weg van God leert.
       Je laat je door niemand voorzeggen
       en kijkt niemand naar de ogen.
17     Zeg ons dan: Wat denk jij ervan:
       Is het geoorloofd belastingen te betalen
       aan de [romeinse] keizer, of niet?”
18     Jezus had hun slechtheid wel door, en zei:
       “Wat stel je mij op de proef, dubbelzinnigaards?
19     Toon mij eens de belastingmunt.”
       Ze brachten hem zo’n munt
20     en hij vroeg hun:
       “Van wie is de beeldenaar en het opschrift?”
21     Ze antwoordden:
       “Van de keizer.”
       Toen zei Jezus weer:
       “Geef dus aan de keizer
       wat aan de keizer toekomt,
       en geef aan God
       wat aan God toekomt.”
22     Toen ze dit hoorden stonden ze perplex.
       Ze lieten hem achter en gingen weg.

Het Evangelie laat er geen twijfel over bestaan: de farizeeën wilden Jezus uit de weg ruimen en zochten een subtiele manier om hem klem te zetten. Hun vraag was uitgekookt, maar Jezus kijkt er moeiteloos doorheen.
Door te vragen naar het muntstuk en de afbeelding erop, legt hij eerst hun eigen hypocrisie bloot — een Romeinse munt hoorde immers niet thuis in de tempel. Vervolgens overstijgt hij de valstrik. Geef de keizer wat hem toekomt, niet meer en niet minder; zijn macht kent grenzen. En geef aan G-d wat aan G-d toekomt.
Dat vraagt om zelfreflectie: wat komt G-d toe? Zijn we dat zelf, zoals we zijn? Ons leven is toch bedoeld om zijn afbeelding te zijn, het behoort hem toe. Dat gaat ver boven de belasting aan de keizer uit, zonder daar iets vanaf te doen.
Met dit antwoord laat Jezus zich niet vangen, maar treedt hij binnen in de ruimte van G-d. En wie in die goddelijke ruimte durft te staan, ontdekt dat er zelfs in de meest complexe dilemma’s van onze tijd steeds een weg te vinden is.

Het onderweghuis

logo
  Het Onderweghuis
  Grote Baan 121
  2235 Hulshout
  BE47 9796 4400 0280