Lc.1,39-56 (15/08/2026)
39 Kort daarop reisde Maria met haast
naar het bergland, naar een stad in Judea.
40 Ze ging het huis van Zacharias binnen
en begroette Elisabet.
41 Toen Elisabet de begroeting van Maria hoorde,
sprong het kind in haar schoot op
en Elisabet werd vervuld van heilige geest.
42 Ze riep uit:
“Gezegend ben jij onder de vrouwen
en gezegend de vrucht van jouw schoot!
43 Vanwaar valt mij dit toe
dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?
44 Kijk! Zodra de klank van je begroeting in mijn oor kwam,
sprong het kind in mijn schoot op van uitbundige blijdschap.
45 Gezegend wie vertrouwde,
want wat haar vanwege de heer is gezegd
zal vervulling vinden.”
46 En Maria zong het uit:
“Mijn ziel maak groot de Heer,
47 uitbundig blij is mijn geest om God, mijn bevrijder,
48 want hij heeft omgezien
naar de kleinheid van zijn dienares.
Kijk! Vanaf nu zullen alle generaties mij gezegend noemen.
49 Want hij die geestkrachtig is,
deed grote dingen aan mij.
Heilig is zijn Naam!
50 Zijn barmhartigheid duurt over alle generaties
voor wie hem vreest.
51 Hij toont machtige daden
en slaat hoogmoedigen van hart uiteen;
52 machthebbers haalt hij neer van hun troon
en kleinen maakt hij groot;
53 hongerigen vervult hij met goede gaven
en rijken stuurt hij weg met lege handen.
54 Hij trekt zich Israël, zijn dienaar, aan,
her-innerend zijn tederheid
55 – zoals hij het gezegd had tegen onze vaders –
voor Abraham en voor alle generaties, tot in eeuwigheid.”
56 Maria bleef ongeveer drie maanden bij haar
en keerde dan naar huis terug.
Een Zalige Hoogdag voor jullie allen! – En aangezien dit Mariafeest dit jaar vaak pas morgen zal gevierd worden, mogen wij er twee dagen van genieten. Daarom ook twee aspecten van Maria even aanwijzen in dit Evangelie.
Duidelijkst is natuurlijk haar danklied, haar ‘Magnificat (anima mea)’ (= mijn ziel maakt groot de Heer). Ze jubelt en zingt het uit omdat ze beseft dat G-d grote dingen aan haar, kleine mens, heeft gedaan. Zouden we Maria vandaag niet meest van al eren door díe houding van haar over te nemen, en dankbaar zijn en een jubellied zingen omdat G-d ook aan óns ‘grote dingen’ heeft gedaan? Kijk vandaag even naar je eigen leven. Die ‘grote dingen’ zíjn er! Dank en jubel!
Om dat beter te zien, kan het helpen als we ook het andere aspect er bij halen. Dat is de ontmoeting met mensen die zich ook willen laten vervullen van G-d. Maria reisde er, zwanger zijnde en zonder modern vervoer, zo’n 100km voor! Wij blijven maar klagen dat onze geloofsontmoetingen niet meer onder elke kerktoren kunnen. Nochtans zijn deze ontmoetin-gen essentieel. Zouden we Maria vandaag niet meest van al eren door díe houding van haar over te nemen …?
