Lc.7,31-35 (16/09/2026)
31 Jezus zei:
“Waarmee zal ik deze generatie vergelijken?
Waar lijken ze op?
32 Ze zijn als kinderen die op de markt zitten
en elkaar toeroepen:
‘Wij spelen voor jullie op de fluit, maar je danst niet.
Wij zingen voor jullie een klaaglied,
maar je weent niet!’
33 Zie je?
Johannes de Doper is gekomen,
hij eet geen brood en drinkt geen wijn,
en jullie zeggen: ‘Hij is van een demon bezeten.’
34 De mensenzoon is gekomen,
hij eet en drinkt wel,
en jullie zeggen: ‘Kijk eens naar die vreter en zuiper,
die vriend van tollenaars en zondaars.’
35 Wijsheid wordt als waar erkend
door allen die haar kinderen zijn.”
Het is een beeld van alle tijden: Mensen die aan de zijlijn blijven staan en weigeren mee te doen, wat je ook probeert. Ze blijven liever als kritische toeschouwers op een veilige afstand staan. We hebben er vaak bedenkingen bij, maar dat mag ons niet doen vergeten dat het ook op onszelf van toepassing is!
Het is zo makkelijk om achterover te leunen, toe te kijken en overal wat van te vinden. Onze maatschappij moedigt dat zelfs aan: houd al je opties open, bind je nergens te diep aan en speel op safe. Maar zo verschraalt het leven tot een zielloos schouwspel.
Jezus roept juist op tot het tegenovergestelde: wees niet halfslachtig! Wijsheid wordt maar waar als ze geleefd wordt. Het vraagt de moed om kleur te bekennen, je kwetsbaar op te stellen en ergens met je hele hebben en houden voor te gaan.
Waar kies jij vandaag voor? Blijf je van een afstandje toekijken, of durf je voluit te leven?
