Lc.12,35-38 (20/10/2026)
35 “Laat jullie lendenen omgord zijn
[klaar voor het werk]
en jullie lampen brandend
[waakzaam op wat komt].
36 Wees als mensen die hun heer,
die terugkomt van een feest,
verwachten en onmiddellijk open doen
wanneer hij aanklopt.
37 Gezegend de dienaars die de heer wakende vindt
wanneer hij thuiskomt.
Zeker, zeg ik jullie:
Híj zal zich omgorden,
hen aan tafel uitnodigen en hen bedienen.
38 Ja, zelfs als hij pas komt midden in de nacht,
of misschien pas aan het einde van de nacht,
gezegend de dienaars die hij zó vindt.”
Dit Evangelie stelt ons een indringende vraag: Hoe alert en wakker zijn wij als het gaat om de komst van G-d?
We weten uit ervaring hoe zwaar lang wachten kan wegen. Blijven we ook dan nog reikhalzend naar hem uitkijken, of eist de hectiek van alledag al onze aandacht op? En dat terwijl hij misschien op dit eigenste moment al voor onze deur staat en oplicht in het gelaat van de mensen om ons heen. Hebben we daar in de drukte van ons leven nog oog voor?
Als we tóch waakzaam blijven, en G-d treft ons zo aan — met brandende lampen —, dan gebeurt er iets wonderlijks: de rollen worden omgedraaid. Degene die wij verwachten nodigt ons uit aan zijn tafel en wordt zelf onze dienaar!
Een wonderlijke belofte. Geloven we hier echt in? Blijven we volharden in het wachten, met een open blik voor een G-d die zomaar anders kan (zal) verschijnen dan we dachten?
.
