Lc.13,18-21 (27/10/2026)
18 Daarop zei Jezus:
“Waarop lijkt het koningschap van God?
Waarmee zal ik het vergelijken?
19 Het lijkt op een mosterdzaadje.
Iemand wierp het in zijn tuin
en het groeide
en werd een grote struik met vele takken
waarin de vogels van de hemel zich nestelden.”
20 En opnieuw zei hij:
“Waarmee zal ik het koningschap van God vergelijken?
21 Het lijkt op gist
dat een vrouw verborg in een grote hoeveelheid meel,
zodat het in z’n geheel doorgistte.”
Bij dit Evangelie wordt de aandacht vaak getrokken naar het feit dat iets kleins kan uitgroeien tot iets groots, en dat we dus niet moeten denken dat onze eigen daden te klein of betekenisloos zijn voor ‘het koninkrijk van G-d’.
Dat ís ook zo, maar dit keer viel mij iets anders op. Het zaadje moet wel nog geplant worden; de gist moet wel nog aan het deeg toegevoegd worden; … anders gebeurt er niets!
Dus, zijn onze ‘kleine daden’ groot genoeg voor G-ds koninkrijk? Jazeker! Maar we moeten ze wel dóen (en niet alleen erover spreken, plannen, fantaseren, …)!
