Mt.5,20-26 (27/02/2026)
20 “Ik zeg jullie:
Als je integriteit die van de schriftgeleerden en farizeeën niet overschrijdt,
zul je niet binnengaan in het koningschap van de hemelen.
21 Jullie hebben gehoord dat er gezegd is tot die-van-het-begin:
Je zult niet doden [Ex.20,13];
wie doodt moet onderworpen worden aan het oordeel.
22 Ik echter zeg jullie:
Ieder die vertoornd is op zijn medemens
moet onderworpen worden aan het oordeel;
wie zijn medemens uitscheldt,
moet onderworpen worden aan de raad
[locale of supralocale rechtszetel];
wie zijn medemens verwenst,
moet onderworpen worden aan de gehenna van het vuur.
23 Wanneer je je gave naar het altaar brengt
en daar herinner je je dat je medemens iets tegen je heeft,
24 laat dan je gave voor het altaar daar,
ga je dan eerst verzoenen met je medemens
en kom dan met je gave.
25 Wees voortdurend geneigd je tegenstander tegemoet te komen
zolang je met hem onderweg bent,
zodat hij je niet overlevert aan de rechter,
de rechter vervolgens aan de gerechtsdienaar
en je in de gevangenis wordt geworpen.
26 Amen, ik zeg jullie:
Je zult daar niet uit geraken
voordat je tot de laatste cent hebt betaald.”
Zet Jezus ons tegen elkaar op wanneer hij zegt dat onze gerechtigheid groter moet zijn dan die van de farizeeën en schriftgeleerden? Vraagt hij ons om beter te zijn dan zij? Helemaal niet.
Het gaat hem niet om méér regels of foutloos gedrag. Voor Jezus gaat het om heel iets anders: “Gij hebt gehoord dat er gezegd is… maar Ík zeg u…”
Niet alleen: gij zult niet doden — maar laat ook geen woede wortel schieten in je hart.
Niet alleen: houd de wet — maar leef vanuit liefde.
Jezus verlegt het accent van buiten naar binnen. Niet de vergelijking telt, maar de echtheid. Niet het minimale, maar dat beetje meer. Die keuze begint nog vóór je iets doet. Ze begint in je hart, in wat je denkt, in wat je laat groeien. Laat daar Liefde wonen. En leef dan de wet — niet uit plicht, maar omdat je hart geraakt is. Dát is de grotere gerechtigheid.
