Mt.5,43-48 (28/02/2026)
43 Jullie hebben gehoord dat er gezegd is:
Je zult wie je nabij is daad-werkelijk liefhebben
en je vijand haten. [Lev.19,18]
44 Ik echter zeg jullie:
Heb je vijanden daad-werkelijk lief,
zegen wie jou vervloekt,
doe goed aan wie jou haat
en bid voor wie jou vervolgt.
45 Dan worden jullie kinderen van de Vader in de hemelen,
want hij laat zijn zon opgaan over slechten en goeden
en laat het regenen over integeren en niet-integeren.
46 Want als jullie [alleen] liefhebben wie jullie liefheeft,
wat is dan je verdienste?
Doen de tollenaars [die hun eigen volk uitbuiten] niet hetzelfde?
47 En als jullie alleen je vrienden begroeten [= zegenen met vrede],
wat doe je dan extra?
Doen de niet-Joden [die volgens de wet buiten Gods plan vielen] niet hetzelfde?
48 Wees dus volkomen integer
zoals jullie Vader in de hemelen volkomen integer is.
“En als jullie alleen je vrienden begroeten, wat doe je dan extra?” Niets. Alles blijft zoals het was. Status quo.
Misschien is dat voor jou voldoende. Maar geldt dat ook voor degenen die vervolgd, gehaat of vervloekt worden? Voor degenen die aan de kant worden gezet? Voor hen die niemand groet, die niemand verwacht?
Nee, we kunnen niet de hele wereld redden. Maar stel je voor dat wij met z’n allen zouden proberen de ander — de migrant, de kleurling, de collega die je telkens kleineert — het leven te gunnen. Stel je voor dat we hem of haar niet louter vanuit de wet maar ook vanuit Liefde tegemoet treden. Het is daar, in de Liefde, dat de verandering begint.
Wat als wij christenen consequent dat beetje meer, dat ietsje meer dan de wet, zouden leven, niet uit plicht, niet voor de erkenning, maar omdat ons hart geraakt wordt? Dan kan het niet anders dan dat de wereld zal veranderen … ten Go(e)de!
