Mt.5,38-42 (15/06/2026)

³⁸     “Jullie hebben gehoord dat er gezegd is:
       Een oog voor een oog, een tand voor een tand. [Ex.21,24]
³⁹     Ik echter zeg jullie:
       Bied geen weerstand tegen wie jou kwaad doet,
       maar als iemand jou op je rechterwang slaat,
       keer ook de andere naar hem toe.
⁴⁰     En als iemand je voor het gerecht wil dagen
       en je onderkleding afnemen,
       laat hem ook je bovenkleding.
⁴¹     En als iemand je opeist één mijl met hem mee te gaan,
       ga er twee met hem mee.
⁴²     Geef aan wie jou iets vraagt,
       en keer je niet af van wie iets wil lenen van jou.”

Dat ‘oog voor een oog’ kan ons nogal wreed overkomen, maar eigenlijk was het al een vermenselijking van de vergelding voor geleden schade. Geen wilde wraak meer, maar een afgewogen vergoeding. Als we eerlijk diep in onszelf durven kijken, is die ‘wilde wraak’ daar trouwens ook vaak als eerste reactie aanwezig. Alleen als wij ervoor kiezen, of het ons zo door de wet wordt opgelegd, krijgen overwogen reacties de bovenhand. Vermenselijking dus.
Jezus – G-dmens als hij was, en de uitnodiging is ook aan ons – gaat daar nog een stuk bovenuit, in een ‘hypermenselijke’ manier van reageren! Door kwaad niet met een afgewogen kwaad te beantwoorden, maar met goed, stop je de kringloop en breng je er iets goeds voor in de plaats! Dáármee wordt dat ‘koninkrijk van G-d’ opgebouwd.
Toegegeven, makkelijk is dat niet, wij zijn immers meestal ‘mensen in de middenmoot’. Maar de uitnodiging is er wel, en we zouden er des te menselijker op worden – de mens op z’n mooist, zoals G-d die droomt …