Mt.19,27-29 (11/07/2026)
27 Petrus ging daarop in en zei tegen Jezus:
“Kijk, wíj hebben toch maar alles losgelaten
en wíj zijn je gevolgd.
Wat zal er dan voor ons zijn?”
28 Jezus antwoordde aan allen:
“Amen, ik zeg jullie:
Jullie die mij gevolgd zijn,
bij het opnieuw geboren worden,
wanneer de mensenzoon zal zitten op zijn troon van heerlijkheid,
zullen ook zitten op twaalf tronen,
oordelend over de twaalf stammen van Israël.”
29 En ieder die zijn huis heeft losgelaten,
of zijn broers of zussen,
of zijn vader of moeder
of zijn vrouw of kinderen,
of zijn akkers
omwille van mijn naam,
zal honderdvoudig ontvangen
en het volle leven erven.
Het kan ietwat vreemd lijken om een getrouwde man – Petrus, en ongetwijfeld ook de meeste van de andere leerlingen – op te voeren voor het feest van dé
monniken- vader Benedictus. In Jezus’ tijd waren er echter nog geen monniken – hoewel ook het Jodendom zoiets kende in de Essenen, en het Christelijke monnikendom al heel vroeg begon (v.a. 200!).
Dat mag ons duidelijk maken dat de keuze om “alles los te laten en Jezus te volgen” eigenlijk niet gereserveerd is voor één bepaalde levensvorm! Állen zijn daartoe geroepen!
Maar vandaag past het wel dat monnikendom – net in zijn essentie – aan te prijzen. (West-)Europa is in snel tempo een bijzondere schat aan het verliezen! In het Onderweg-huis hebben wij daar helaas geen toveroplossing voor, maar met de kleine mogelijkheden die we hebben proberen wij – met diverse levensvormen – iets van die Christelijke gemeenschap te beleven. Wie zich, door Petrus of Benedictus – béide ‘stemmen van G-d’ – geroepen voelt samen enkel G-d (= monnos!) te zoeken, is heel welkom!
