Mt.13,54-58 (31/07/2026)
54 Hij kwam in zijn vaderstad [Nazareth, ca. 40km van Kafarnaüm]
en onderrichtte hen
in hun plaats van samenkomst [synagoge],
zodat ze versteld stonden:
“Vanwaar heeft hij die wijsheid
en die machtige daden [wonderen]?
55 Is dat niet de zoon van de timmerman?
Heet zijn moeder niet Maria
en zijn broers Jakobus, Joses, Simon en Judas ?
56 En wonen zijn zussen niet allemaal bij ons?
Vanwaar heeft hij dan dit alles?”
57 En ze namen aanstoot aan hem.
Maar Jezus zei:
“Nergens wordt een profeet zo miskend
als in zijn eigen vaderstad en in zijn huis.”
58 En hij kon daar niet veel machtige daden doen
omwille van hun niet-vertrouwen.
Jezus keert terug naar de plaats waar hij is opgegroeid. Daar is men ervan overtuigd te weten wie hij is. Ze kennen zijn familie, zijn beroep en zijn achtergrond. Ze zien de timmerman, de zoon van Maria, en blijven steken in wat ze menen te weten. Ze sluiten zich af voor het mysterie dat zich voor hen aandient.
Maar is elke mens niet altijd meer dan het beeld dat wij van hem of haar hebben gevormd? Wie bereid is om verder te kijken dan het gekende en werkelijk te luisteren, ontdekt altijd iets nieuws. Dit vraagt om een houding van nederigheid: het besef dat de werkelijkheid altijd anders en groter is dan wat wij ervan gemaakt hebben. Dat geldt voor de mensen rondom ons, maar ook voor G-d.
Wie ruimte laat voor verwondering en de ander met vertrouwen tegemoet treedt, geeft de ander ruimte om te groeien en blijft zelf ontvankelijk voor het nieuwe dat zich aandient.
